Poznaj swoje prawa, wyjdź z cienia i pozwól sobie pomóc!

 

 1. Przemoc w rodzinie – definicja, formy

Zgodnie z ustawą o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie przemoc w rodzinie to jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste osoby najbliższej,  wspólnie zamieszkującej lub gospodarującej, w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą.

W uproszczeniu można powiedzieć, że przemoc w rodzinie to zamierzone i wykorzystujące przewagę sił działanie przeciw członkowi rodziny, naruszające prawa i dobra osobiste, powodujące cierpienie i szkody.

Osobą doznającą przemocy w rodzinie może być każdy! A w szczególności: kobiety, dzieci, osoby starsze i niepełnosprawne.

Najczęstsze formy przemocy w rodzinie to:

  • przemoc fizyczna np.: bicie, popychanie, kopanie, szarpanie, duszenie, przypalanie papierosem rzucanie przedmiotami, policzkowanie,
  • przemoc psychiczna np.: obrażanie, wyzywaniem, wyśmiewanie, szydzenie, wmawianie choroby psychicznej, krytykowanie, kontrolowanie i ograniczanie kontaktu z bliskimi,
  • przemoc seksualna np.: wymuszanie pożycia seksualnego, zmuszanie do nieakceptowanych zachowań seksualnych, zmuszanie do oglądania pornografii, gwałt,
  • przemoc ekonomiczna np.: zmuszanie do oddawania uzyskiwanych środków finansowych,
  • uniemożliwianie podjęcia pracy, niezaspokajanie podstawowych potrzeb materialnych, wynoszenie sprzętów domowych, kradzież, nadmierna kontrola wydawania pieniędzy,
  • zaniedbanie np.: pozbawianie jedzenia, ubrania, schronienia, pozostawienie bez opieki osoby, która z powodu wieku, choroby, niepełnosprawności nie jest w stanie samodzielnie zaspokoić swoich potrzeb.

Przemoc w rodzinie jest zjawiskiem złożonym i dynamicznym. Różne rodzaje przemocy mogą występować razem, po okresie narastającego napięcia i ostrej przemocy następują okresy spokoju tzw. „miodowe miesiące”, gdzie sprawca przemocy przeprasza, obiecuje poprawę, jest czuły i kochający, osoba doświadczająca przemocy czuje się kochana, wierzy w przemianę partnera i ufa mu. Po czym cykl powtarza się.

 

  1. Mity utrudniające walkę ze zjawiskiem przemocy w rodzinie.

 

W świadomości ludzi funkcjonuje wiele fałszywych przekonań na temat przemocy w rodzinie.

 

FAŁSZ PRAWDA
Nie ujawnia się tajemnic rodzinnych. Przełamanie izolacji i milczenia jest konieczne do przerwania przemocy, która nie skończy się sama.
Nie można zmienić swojego przeznaczenia. Nigdy nie jest za późno, aby powiedzieć „stop”.
Nikt nie powinien się wtrącać w sprawy rodzinne. Przemoc w rodzinie jest przestępstwem, każdy ma prawo zapobiegać krzywdzeniu i reagować na nie.
Przemoc w rodzinie to problem marginesu społecznego. Do przemocy w rodzinie dochodzi we wszystkich grupach społecznych, niezależnie od wykształcenia, sytuacji ekonomicznej i przekonań religijnych.
Przyczyną przemocy w rodzinie jest alkoholizm. Alkohol jedynie ułatwia stosowanie przemocy. Sprawca często usprawiedliwia swoje postępowanie stanem nietrzeźwości. Uzależnienie od alkoholu nie zwalnia z odpowiedzialności za swoje czyny.
O przemocy można mówić tylko wtedy, gdy są widoczne ślady pobicia. Nie trzeba mieć siniaków i złamań, by być ofiarą przemocy. Poniżanie, wyśmiewanie i obelgi bolą tak samo jak uderzenia.
Istnieją okoliczności, które usprawiedliwiają stosowanie przemocy w rodzinie. Jeżeli ktoś jest bity, to widocznie na to zasługuje. Nikt nie ma prawa krzywdzić kogokolwiek, bez względu na to co zrobił.
Gdyby ofiara naprawdę cierpiała, odeszłaby od sprawcy. Nikt nie lubi być bity, poniżany i zastraszany. To strach, trudności materialne, presja otoczenia powodują pozostawanie przy sprawcy.
To był jednorazowy incydent, który się nie powtórzy. Rzadko zdarza się, że do przemocy dochodzi tylko raz. Jeżeli nie zostaną podjęte skuteczne działania, do sytuacji krzywdzenia będzie dochodzić coraz częściej.
Dzieci potrzebują ojca, nawet gdy używa on przemocy. Dzieci potrzebują miłości, bezpieczeństwa i szacunku. Jeżeli doświadczają przemocy (również jako świadkowie) w przyszłości mogą również stosować przemoc, bo takie wzory zachowań poznały w swojej rodzinie.
Bite dzieci wyrastają na porządnych ludzi. Osoby bite w dzieciństwie żyją w przekonaniu, że siła fizyczna i agresja są najlepszymi sposobami zdobywania szacunku.
Rodzice mają prawo ukarać swoje dziecko w sposób, który uznają za stosowny Dziecko nie jest własnością rodziców i nikt nie ma prawa go krzywdzić, zawłaszcza najbliżsi.
Gwałt w małżeństwie nie istnieje. Obowiązek współżycia w małżeństwie w żadnym razie nie usprawiedliwia przemocy czy  przymusu. Każdy ma prawo decydować o swoim życiu intymnym, akt ślubu mu tego prawa nie odbiera.
Osoby stosujące przemoc w rodzinie muszą być psychicznie chore. Nie ma bezpośredniego związku między przemocą a chorobą psychiczną. Przemoc to próba przejęcia całkowitej kontroli nad drugą osobą.

 

Pamiętaj, że to nie Ty jesteś winna/winny przemocy w rodzinie. Nic nie usprawiedliwia krzywdzenia najbliższych!

 

 3. Gdzie szukać pomocy?

POLICJA

W przypadku zagrożenia bezpieczeństwa Twojego lub bliskich Ci osób bezwzględnie zawiadom Policję (tel. 997 lub 112 z telefonu komórkowego). W trakcie awantury krzycz i wzywaj pomocy. Uciekaj.

Policja ma za zadanie zapewnić Ci bezpieczeństwo. Jeżeli sprawca przemocy stwarza bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia powinien zostać zatrzymany. Policja ma prawo zatrzymać sprawcę jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że popełnił on przestępstwo z użyciem przemocy na szkodę osoby wspólnie zamieszkującej, a zachodzi obawa, że ponownie popełni przestępstwo z użyciem przemocy wobec tej osoby. Policja ma obowiązek zatrzymać sprawcę, gdy do przemocy doszło przy użyciu broni palnej, noża lub innego niebezpiecznego przedmiotu i zachodzi prawdopodobieństwo, że sprawca ponownie dokona przestępstwa. Sprawca oczekuje w Policyjnej Izbie Zatrzymań (do 48 godzin)  na podjęcie dalszych czynności np. wszczęcia postępowania, zebrania dowodów i przedstawienia zarzutów popełnienie przestępstwa oraz przesłuchania. Po wszczęciu postępowania przygotowawczego osobie stosującej przemoc można postawić zarzuty popełnienia przestępstwa i zastosować środki zapobiegawcze, np.:

– tymczasowe aresztowanie (stosuje wyłącznie sąd na wniosek prokuratora),

– oddanie pod dozór Policji z obowiązkiem stosowania się do min.: zakazu opuszczania określonego miejsca pobytu, zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonym lub innymi osobami, zakazu przebywania w określonych miejscach,

– oddanie sprawcy po dozór Policji pod warunkiem że sprawca opuści lokal zajmowany wspólnie z pokrzywdzonym oraz określi miejsce swojego pobytu,

– nakazanie sprawcy opuszczenia lokalu mieszkalnego zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym,

– zakaz opuszczania przez sprawcę kraju.

Pamiętaj, że podczas interwencji Policji masz prawo domagać się sporządzenia przez policjantów Niebieskiej Karty, otrzymania informacji na temat dostępnych form pomocy oraz instytucjach pomocowych dla osób doświadczających przemocy w rodzinie. Ponadto, masz prawo wykorzystać dokumentację z interwencji jako dowodów w sprawie karnej, uzyskania informacji na temat danych policjantów i zgłoszenie ich jako świadków w sprawie sądowej.

 

PROKURATURA

W prokuraturze lub na Policji możesz zgłosić zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. W przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa prokuratura wraz z policją mają obowiązek:

  • wszcząć postępowanie przygotowawcze w celu ustalenia czy został popełniony czyn zabroniony i czy stanowi on przestępstwo,
  • wyjaśnić okoliczności sprawy, ustalić osoby pokrzywdzone i rozmiary szkody,
  • zebrać, zabezpieczyć i w niezbędnym zakresie utrwalić dowody dla sądu,
  • wykryć i w razie potrzeby zatrzymać sprawcę,
  • w uzasadnionym przypadku na wniosek Policji (taki wniosek musi być rozpatrzony w ciągu 48 godzin od zatrzymania podejrzanego) lub z urzędu może zastosować środek zapobiegawczy wobec osoby, której co najmniej wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutu popełnienia przestępstwa z użyciem przemocy na szkodę osoby wspólnie zamieszkującej polegający na nakazaniu opuszczenia lokalu mieszkalnego zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że podejrzany ponownie popełni przestępstwo z użyciem przemocy wobec tej osoby, zwłaszcza gdy popełnieniem takiego przestępstwa groził. Środek ten stosuje się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące,
  • prokuratura może na wniosek oskarżonego wskazać miejsce pobytu w placówkach zapewniających miejsca noclegowe (z wykluczeniem placówek dla ofiar przemocy w rodzinie)
  • prokurator może wnioskować do sądu pierwszej instancji właściwego do rozpoznania sprawy o przedłużenie stosowania nakazu opuszczenia lokalu na dalsze okresy nie dłuższe niż 3 miesiące, w sytuacji gdy nie ustały powody zastosowania w/w nakazu,
  • w zależności od oceny zebranego materiału dowodowego postępowanie może zakończyć się skierowaniem aktu oskarżenia do sądu, umorzeniem dochodzenia lub kierowanym do sądu wnioskiem o warunkowe umorzenie postępowania karnego.

POMOC SPOŁECZNA

Celem działania pomocy społecznej (zgodnie z ustawą z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej) jest umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężenia trudnych sytuacji życiowych, których same nie są w stanie pokonać, a także zapobieganie powstawaniu tych sytuacji.

Pomoc społeczna jest udzielana między innymi w przypadku przemocy w rodzinie. Przemoc w rodzinie jest przyczyną dysfunkcji rodziny, a także może być konsekwencją dysfunkcji o innym podłożu: ubóstwa, alkoholizmu, narkomanii, bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych. Wszystkie te sytuacje mogą sprzyjać występowaniu przemocy wobec bliskich bądź z niej wynikać.

W ramach swoich kompetencji i zadań pracownicy socjalni:

  • przeprowadzają wywiad środowiskowy umożliwiający diagnozę sytuacji rodziny lub osoby,
  • uruchamiają procedurę „Niebieskiej Karty”, poprzez wypełnienie formularza, „Niebieska Karta – A”, w związku z uzasadnionym podejrzeniem zaistnienia przemocy w rodzinie (nie wymaga to zgody osoby dotkniętej przemocą),
  • przygotowują wszechstronny plan pomocy,
  • monitorują efekty podjętych działań,
  • pomagają w załatwianiu spraw urzędowych i innych ważnych spraw bytowych,
  • udzielają szeroko rozumianego poradnictwa, np. prawnego, psychologicznego lub wskazują miejsca, gdzie można uzyskać taką pomoc,
  • udzielają informacji o przysługujących świadczeniach i formach pomocy,
  • w uzasadnionych przypadkach udzielają pomocy finansowej (w formie zasiłków stałych, okresowych, celowych) oraz rzeczowej (np. odzież, żywność),
  • informują o możliwościach uzyskania pomocy w środowisku lokalnym, wskazują zajmujące się miejsca pomaganiem ofiarom przemocy domowej, w tym o możliwości otrzymania schronienia np. w schroniskach, hostelach, ośrodkach interwencji kryzysowej,
  • w przypadku stwierdzenia bądź podejrzenia popełnienia przestępstwa, powiadamiają organy ścigania,
  • w razie bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia dziecka w związku z przemocą w rodzinie pracownicy socjalni wykonujący obowiązki służbowe, postępując zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 marca 2011r. w sprawie procedury postępowania przy wykonywaniu czynności odebrania dziecka z rodziny w razie bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia dziecka w związku z przemocą w rodzinie (Dz. U. Nr 81, poz. 448), mają prawo odebrać dziecko z rodziny i umieścić je u innej niezamieszkującej wspólnie osoby najbliższej, w rodzinie zastępczej lub placówce opiekuńczo-wychowawczej. Decyzja o odebraniu dziecka podejmowana ma być przez pracownika socjalnego wspólnie z policjantem, a także lekarzem, ratownikiem medycznym lub pielęgniarką. O tym fakcie pracownik socjalny powinien niezwłocznie powiadomić sąd opiekuńczy (nie później niż w ciągu 24 godzin),
  • mają obowiązek poinformować rodziców lub opiekunów prawnych bądź faktycznych dziecka o prawie do złożenia przez nich zażalenia do właściwego sądu opiekuńczego na odebranie dziecka oraz o możliwości złożenia zażalenia za pośrednictwem pracownika socjalnego bądź policjanta dokonującego odebranie dziecka (pouczenie o przysługujących w tym wypadku prawach należy wręczyć na piśmie); w przypadku, gdy rodzice lub opiekunowie dziecka zdecydują się złożyć zażalenie za pośrednictwem w/w pracownika socjalnego, powinien on niezwłocznie dostarczyć je do właściwego sądu opiekuńczego,
  • biorą udział w pracach zespołu interdyscyplinarnego, a także tworzonych przez zespoły grupach roboczych,
  • współtworzą, inicjują uczestniczą przedsięwzięciach i w lokalnych na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie,
  • współpracują z instytucjami i organizacjami pozarządowymi w zakresie udzielania wsparcia ofiarom przemocy w rodzinie oraz przeciwdziałania zjawisku.

GMINNA KOMISJA ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW ALKOHOLOWYCH

GKRPA funkcjonuje na podstawie ustawy z dnia 26 października 1982 r.  o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Do zadań członków komisji należy m.in.:

  • uruchomienie procedury zobowiązania do leczenia odwykowego,
  • wezwanie osoby nadużywającej alkoholu i stosującej przemoc na rozmowę ostrzegawczą, informującą o prawnych konsekwencjach stosowania przemocy wobec bliskich,
  • udzielanie rodzinom, w których występują problemy alkoholowe, pomocy psychologicznej i prawnej, a w szczególności ochrony przed przemocą w rodzinie,
  • uruchomienie procedury „Niebieskiej Karty”, poprzez wypełnienie formularza, „Niebieska Karta – A”, w związku z uzasadnionym podejrzeniem zaistnienia przemocy w rodzinie, (nie wymaga to zgody osoby dotkniętej przemocą),
  • opracowanie planu pomocy, monitorowanie sytuacji rodziny,
  • udzielenie informacji nt. możliwości uzyskania wsparcia w środowisku lokalnym, instytucjach i placówkach udzielających pomocy i wsparcia w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie,
  • w przypadku stwierdzenia bądź podejrzenia popełnienia przestępstwa powiadomienie policji lub prokuratury,
  • wnioskowanie do sądu rejonowego o zastosowanie, wobec osoby uzależnionej od alkoholu, obowiązku poddania się leczeniu w zakładzie lecznictwa odwykowego,
  • branie udziału w działaniach zespołu interdyscyplinarnego, a także tworzonych przez zespół grup roboczych,
  • współpraca z przedstawicielami innych służb i organizacji: ośrodkiem pomocy społecznej, policją, kuratorem sądowym, pedagogiem szkolnym i in.

SŁUŻBA ZDROWIA

Oprócz udzielania pomocy medycznej przez pracowników Ochrony Zdrowia, istotne jest:

  • rozpoznanie przez nich sygnałów świadczących o występowaniu przemocy, szczególnie gdy ofiary bądź świadkowie próbują to ukryć,
  • poinformowanie ofiar o możliwościach szukania pomocy,
  • w sytuacjach dotyczących dzieci – zwrócenie się do sądu rodzinnego z prośbą o wgląd w sytuację rodziny,
  • wystawienie na prośbę poszkodowanych bezpłatnego specjalnego zaświadczenia o przyczynach i rodzaju uszkodzeń ciała związanych z użyciem przemocy w rodzinie (wzór zaświadczenia – Załącznik do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 października 2010 r.; Dz. U. Nr 201, poz. 1334),
  • uruchomienie procedury „Niebieskiej Karty”, w związku z uzasadnionym podejrzeniem zaistnienia przemocy w rodzinie poprzez wypełnienie formularza, „Niebieska Karta – A”, (nie wymaga to zgody osoby dotkniętej przemocą),
  • w przypadku stwierdzenia takiej konieczności lub na prośbę poszkodowanych, powiadomienie innych służb, np. pomocy społecznej, policji, gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych,
  • w przypadku stwierdzenia lub podejrzenia podczas badania popełnienia przestępstwa (ślady ciężkiego oparzeń, uszkodzenia ciała, podejrzanych wykorzystania seksualnego) powiadomienie organów ścigania.
  • ponadto przedstawiciele ochrony zdrowia wchodzą w skład zespołu interdyscyplinarnego, a także tworzonych przez zespół grup roboczych.

 

SPECJALISTYCZNE OŚRODKI WSPARCIA DLA OFIAR PRZEMOCY W RODZINIE

Ośrodki te świadczą najszerszą i specjalistyczną pomoc dla osób doświadczających przemocy. W Polsce funkcjonuje 35 takich ośrodków. Celem tych placówek jest niesienie pomocy osobom pokrzywdzonym przemocą w rodzinie, w tym zapewnienie im bezpiecznego schronienia. Ośrodki te świadczą kompleksową pomoc min. prawną, psychologiczną, medyczną, socjalną, a także poradnictwo.

 

ORGANIZACJE POZARZĄDOWE

Ogólnopolski telefon dla ofiar przemocy w rodzinie “Niebieska Linia” 801-12-00-02
działa od poniedziałku do soboty w godz. 8.00- 22.00, w niedziele i święta – w godz. 8.00- 16.00.
Opłata za połączenie – opłata za każdą minutę zgodnie z posiadaną taryfą.

Dzwoniąc uzyskasz wsparcie, pomoc psychologiczną, informacje o możliwościach uzyskania pomocy najbliżej miejsca zamieszkania.

Poradnia mailowa

niebieskalinia@niebieskalinia.info

 

4. Procedura „Niebieskie Karty”

W dniu 18 października 2011 roku weszła w życie procedura pod nazwą „Niebieskie Karty”. Procedura przewiduje ścisłą współpracę służb realizujących zadania dotyczące przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Jej celem jest zapobiegnięcie dalszemu stosowaniu przemocy w rodzinie oraz zrealizowanie indywidualnego planu pomocy.

Procedura „Niebieskie Karty” obejmuje ogół czynności podejmowanych i realizowanych przez przedstawicieli jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, Policji, oświaty i ochrony zdrowia, w związku z uzasadnionym podejrzeniem zaistnienia przemocy w rodzinie. Wszczęcie procedury „Niebieskie Karty” następuje przez wypełnienie formularza „Niebieska Karta – A”. Kartę wypełnia przedstawiciel właściwej służby, gdy w toku prowadzonych czynności służbowych poweźmie podejrzenie o stosowaniu przemocy w rodzinie. Do wypełniania formularza „Niebieska Karta – A” są zobowiązani: Policjant, przedstawiciel jednostki organizacyjnej pomocy społecznej – pracownik socjalny, przedstawiciel ochrony zdrowia – lekarz, pielęgniarka, ratownik medyczny, przedstawiciel oświaty – nauczyciel, przedstawiciel gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych. Wszczęcie procedury nie wymaga zgody osoby dotkniętej przemocą w rodzinie.

Po wypełnieniu formularza „Niebieska Karta A”, osobie doświadczającej przemocy przekazuje się pouczenie, czyli formularz „Niebieska Karta – B”.

Wypełniony formularz „Niebieska Karta – A” jest przekazywany do przewodniczącego zespołu interdyscyplinarnego, który w ciągu 3 dni zwołuje posiedzenie zespołu w celu udzielenie pomocy osobie doznającej przemocy w rodzinie oraz podjęcia stosownych działań wobec osoby stosującej przemoc w rodzinie.

Następnie osobę doznającą przemocy w rodzinie zaprasza się na spotkanie zespołu lub grupy roboczej. Posiedzenia odbywają się w siedzibie Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Bojszowach, gdzie mieści się siedziba Gminnego Zespołu ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie w Gminie Bojszowy.

Zespół interdyscyplinarny, składa się z przedstawicieli jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, Policji, oświaty, ochrony zdrowia, organizacji pozarządowych, kuratorów sądowych, a czasami prokuratorów oraz przedstawicieli podmiotów działających na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Zadaniem zespołu interdyscyplinarnego jest integrowanie i koordynowanie działań w/w podmiotów oraz specjalistów w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie, w szczególności przez:

1) diagnozowanie problemu przemocy w rodzinie;

2) podejmowanie działań w środowisku zagrożonym przemocą w rodzinie

mających na celu przeciwdziałanie temu zjawisku;

3) inicjowanie interwencji w środowisku dotkniętym przemocą w rodzinie;

4) rozpowszechnianie informacji o instytucjach, osobach i możliwościach

udzielenia pomocy w środowisku lokalnym;

5) inicjowanie działań w stosunku do osób stosujących przemoc w rodzinie.

Zespół interdyscyplinarny może powoływać grupy  robocze w celu pomocy poszczególnym rodzinom. W skład grup roboczych wchodzą przedstawiciele jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, Policji, oświaty, ochrony zdrowia. W skład grup roboczych mogą wchodzić także kuratorzy sądowi, a także przedstawiciele innych podmiotów, specjaliści w dziedzinie przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Do zadań grup roboczych należy, w szczególności:

1) opracowanie i realizacja planu pomocy w indywidualnych przypadkach wystąpienia przemocy w rodzinie;

2) monitorowanie sytuacji rodzin, w których dochodzi do przemocy oraz rodzin zagrożonych wystąpieniem przemocy;

3) dokumentowanie działań podejmowanych wobec rodzin, w których dochodzi do przemocy oraz efektów tych działań.

Członkowie zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej zapraszają na swoje posiedzenie osobę dotkniętą przemocą w rodzinie. Na posiedzeniu tym członkowie zespołu lub grupy w obecności zaproszonej osoby dotkniętej przemocą w rodzinie, dokonują analizy sytuacji rodziny i wypełniają stosowny formularz „Niebieska Karta – C”.

Podstawowym zadaniem zespołu lub grupy jest opracowanie indywidualnego planu pomocy dla osoby dotkniętej przemocą w rodzinie, i jej rodziny, zawierającego propozycje działań pomocowych. Indywidualny plan pomocy obejmuje ogół działań podejmowanych przez osobę doznającą przemocy w rodzinie w celu poprawy sytuacji życiowej tej osoby oraz jej rodziny i realizowany jest we współpracy z członkami zespołu lub grupy roboczej.

Przewodniczący zespołu interdyscyplinarnego wzywa osobę, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w rodzinie, na spotkanie zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej.

Członkowie zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej podejmują działania w stosunku do osoby, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w rodzinie, w szczególności:

1) diagnozują sytuację rodziny, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą;

2) przekazują informacje o konsekwencjach popełnianych czynów;

3) motywują do udziału w programach oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych;

4) przeprowadzają rozmowę pod kątem nadużywania alkoholu, środków odurzających, substancji psychotropowych lub leków;

5) przekazują informacje o koniecznych do zrealizowania działaniach w celu zaprzestania stosowania przemocy w rodzinie.

Jeżeli osoba, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc w rodzinie, nadużywa alkoholu, jest ona kierowana do gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych.

Zakończenie procedury następuje w przypadku:

1) ustania przemocy w rodzinie i uzasadnionego przypuszczenia o zaprzestaniu dalszego stosowania przemocy w rodzinie oraz po zrealizowaniu indywidualnego planu pomocy;

2) rozstrzygnięcia o braku zasadności podejmowania działań.

Procedura „Niebieskie Karty” przeprowadzana jest niezależnie od innych rodzajów postępowań, w szczególności postępowania karnego, rodzinnego lub cywilnego.

W razie stwierdzenia popełnienia przestępstwa, przedstawiciele realizujący procedurę „Niebieskie Karty” są zobowiązani do poinformowania o tym fakcie organy ścigania (Policję, prokuraturę). Ponadto, w sytuacji stwierdzenia popełnienia przestępstwa Policja, w ramach swoich obowiązków służbowych, będzie wykonywała czynności związane zarówno z realizacją w/w procedury, jak i postępowania karnego.

 

5. Baza instytucji pomocowych

Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej  w Bojszowach

Sierpowa 38, 43-220 Świerczyniec, Tel. (32) 328 9305,

e-mail: kontakt@gops.bojszowy.pl, www.gops.bojszowy.pl;

– Punkt Konsultacyjny – kontakt jak wyżej,

– Punkt Interwencji Kryzysowej – kontakt jak wyżej

Gminny Zespół Interdyscyplinarny ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie w Gminie Bojszowy,

Sierpowa 38, 43-220 Świerczyniec, Tel. (32) 328 9305,

www.gops.bojszowy.pl/zespol-interdyscyplinarny/

 

Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Bojszowach

Sierpowa 38, 43-220 Świerczyniec, Tel. (32) 328 9305

 

Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Lędzinach

Lędzińska 24, 43-140 Lędziny, tel/fax: (32) 324-08-16,

e-mail: pcpr@powiatbl.pl

Punkt Interwencji Kryzysowej– kontakt jak wyżej

 

Komenda Powiatowa Policji w Bieruniu

Turystyczna 1a, 43-155 Bieruń, tel. (32) 3233200,

e-mail: dyzurny@bierun.ka.policja.gov.pl, www.bierun.slaska.policja.gov.pl

 

Dzielnicowy Gminy Bojszowy:   tel. (32) 323 32 48, 727-032-213,

 

Prokuratura Rejonowa w Tychach

Bałuckiego 4, 43-100 Tychy, tel. (32) 218-50-00, fax. (32) 218-50-22

e-mail: tychy@katowice.po.gov.pl,

 

Sąd Rejonowy w Tychach

Budowlanych 33, 43-100 Tychy, tel.: (32) 32 33 000, fax: (32) 21 92 806
email: sekretariat@tychy.sr.gov.pl.

Poradnia Psychologiczno – Pedagogiczna w Bieruniu

ul. Granitowa 130, 43-155 Bieruń, Tel. 32 216-36-90

Filia Poradni w Lędzinach

ul. Lędzińska 24, 43-140 Lędziny, Tel. 32 324-08-80

 

Gminny Zakład Opieki Zdrowotnej w Bojszowach

Ul. Św. Jana 41, 43-220 Bojszowy, tel. 32 218 91 55

 

Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej “Centrum Leczenia Uzależnień”

43-225 Wola , ul. Poprzeczna 1, tel.32 2119799
email:  nzoz.uzaleznienia@wp.pl

 

MENS SANA Ośrodek Pomocy Psychologicznej Profilaktyki i Leczenia Uzależnień

Bukowa 20, 43-100 Tychy, tel. 32 327 51 83, fax. 32 327 51 83
e-mail:osrodek@mens-sana.pl

 

Wykaz Specjalistycznych Ośrodków Wsparcia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie

Podmioty i organizacje świadczące pomoc na rzecz ofiar przestępstw oraz członków ich rodzin

Baza teleadresowa podmiotów oraz organizacji pozarządowych świadczących usługi dla osób i rodzin dotkniętych przemocą w rodzinie w województwie śląskim

Wykaz jednostek specjalistycznego poradnictwa w województwie śląskim

Interaktywna mapa Reagujemy Przeciwko Przemocy 

 

Ważne telefony:

Niebieska Linia – 801-12-00-02

Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży – 116-111

Poradnia telefoniczna dla osób doświadczających przemocy w rodzinie – 22 668-70-00

Kryzysowy Telefon zaufania – 116-123

 

Akty prawne:

Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. 2005 nr 180 poz. 1493)

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury „Niebieskie Karty” oraz wzorów formularzy „Niebieska Karta” (Dz. U. 2011 nr 209 poz. 1245)

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 października 2010 r. w sprawie wzoru zaświadczenia lekarskiego o przyczynach i rodzaju uszkodzeń ciała związanych z użyciem przemocy w rodzinie (Dz. U. 2010 nr 201 poz. 1334)